#टिल्लू हॉटेलच्या टिल्लू गोष्टी:
हॉटेल मध्ये पेस्ट कंट्रोल अति आवश्यक, तसं ते आमच्याकडेही होते च. त्यामुळे एकही कीटक नाही, झुरळ उंदीर नाही म्हणून आम्ही आमच्यावरच खूष बरका. कसं आपण छान ठेवलंय सगळं असं वाटून. मग पचका नको? आम्ही शेफारलो तर कसं होईल? असं एका उंदराच्या मनात आलं. आणि रस्ता क्रॉस करून लेकाचा आमच्या हॉटेलात इतका पटकन शिरला आणि घाबरवलं मला. माझी रीतसर आरडाओरड ऐकून नवरा धावलाच. काठी बिठी घेऊन तो त्या उंदरामागे आणि मी नुसतीच त्याच्यामागे पळापळ करत. असा भर दुपारी अर्धा तास सीन झाला आणि नवर्याने त्याला हुसकावला. आम्ही निवांत.
दुसर्या दिवशी हॉटेल उघडून पाहिलं- सगळं नीटनेटकं दिसताय ना, नक्की परत नाही न आला? तर काही नाही. सुख म्हणजे नक्की काय असतं? तर हेच ते ,हेच ते, हेच ते... असं गुणगुणत परत खूष झालो.
थोड्या वेळात एक माऊ आमच्या हॉटेल समोरून संशयास्पद हालचाली करताना दिसली.
तसा नवर्याच्या
अंगात परत करमचंद आला. परत सगळं हॉटेल शोधून झालं, कुठे खुसफूस ऐकू येतेय का, दिसतोय का कुठे? तर नाहीच. मग ही माऊ का अशी फेऱ्या मारतेय? कळेचना.बरं तिला हाकलायला गेलं तर
ठीक आहे बच्चा, नंतर घेईन बघून असा पवित्रा घेऊन तात्पुरती जायची
आणि परत आपली दारात
शेवटी पार दमून खुर्चीत टेकलो आणि...
माऊ ने पाहिलं हे, शांतपणे आत आली, फ्रीजमागे गेली, उंदीर घेतला आणि आमच्याकडे- बावळट नुसते.. एक उंदीर पकडता येईना यांना असा क्षुद्र कटाक्ष टाकून गेलीही..
शून्य सेकंदात
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा