#टिल्लूहॉटेलच्याटिल्लूगोष्टी:

आमच्या कॅफेजवळ एक भाजीवाला आहे. खरं तर लॉक डाऊन मुळे तो जिथे काम करतो त्या कंपनीत अगदी कमी पगारावर काम करावं लागतंय म्हणून तो भाजी विकतो. चांगला मॅनर्स वाला मुलगा आहे.

आज त्याचा मोबाईल अगदी ड्रेन व्हायला लागला म्हणून आमच्याकडे चार्जिंग ला ठेवला त्याने.

थोड्या वेळात फोन वाजला. नवऱ्याने पाहिलं नाव आणि म्हणाला - अरे बापरे- "जान" आलं बरं का नाव. बायकोचा नंबर मस्त सेव्ह केलाय.

मी: how romantic. हाक मार त्याला लगेच.

एवढं होईतो गेला तो फोन तसाच. मी आपली कशी प्रेमळ आहेत दोघे यातच परत 5 मिनिटं गेली आणि आला फोन. नवऱ्याने हाक मारली त्याला आणि सांगितलं, लगेच ये, फोन आहे तुझा. त्याने ओरडून- कोण आहे हो? नवऱ्याने हळूच सांगितलं.

तो ओरडून - जान? मी जागेवर नाहीये म्हणून सांगा. लागला विकायला भाजी

नवरा: माझ्याकडे पाहून रानटी हसत- बघ बघ- how romantic

 

#टिल्लूहॉटेलच्याटिल्लूगोष्टी:

कुकातकुका

दुपारी सगळं निवांत झाल्यावर फेबु फेबु खेळत होते. आले एक (नेहमीचेच) काका. मी मनात म्हणतेय आत्ता तर जेवणाची वेळ नाही, खाऊची वेळ नाही, हे आत्ता कसे काय? तर भराभरा आत येऊन म्हणाले - माझ्या मोबाइलची बॅटरी चार्ज होत नाही ग, बघते तुझ्याइथे? मी घेतला फोन आणि लावला चार्जिंगला. बसले बुवा खुर्ची घेऊन. मध्ये माझया हॉटेलच्या ऑर्डर्स चालू झाल्या. तर दिलदारपणे मला त्यांनी सांगितलं, तू पहा तुझा बिझिनेस. मला का sss ही काम नाहीये, मी बसतो चार्जिंग होतं का नाही बघत. म्हटलं बरं, बसा.

अर्ध्या तासाने पाहिलं तर मोबाईल जैसे थे. मग त्या काकांना सांगितलं, म्हटलं, काका,नाही होत इथे चार्जिंग, दाखवा एखाद्या दुकानात. तर म्हणाले आधी बघ की उघडून, साधा फोन आहे माझा. तुमच्यासारखा फेसबुक, व्हॉट्सऍप वाला नाहीये. मग एक छोटं operation केलंच मी, बॅटरी काढून घालणे, सिम कार्ड साफ करून घालणे पण प्रगती इल्ले. म्हटलं नाही येत मला हो.

तर काका- देशपांडे कुठे गेले? त्यांनी काहीतरी नक्की केलं असतं. म्हटलं बाहेर गेलेत. तर आत्ताच कशाला गेले बाहेर? आता मला दुकानात जायला लागेल. मी गप्प.

परत त्यांच्या बोलण्यावरून चार्जिंग ला लावला. अर्ध्या तासाने पाहिलं तर तसाच.काका आपले तू करून बघ काहीतरी. आता रिकामी आहेस ना.. शेवटी मग म्हटलं नाही हो येत मला काका, दुकानात दाखवा तुम्ही.

आत्यंतिक निराशेने म्हणाले- काय तू, मला वाटलं एवढा बिझिनेस करते तू, तुला येईल हे सहज. आता काय... करायलाच पाहिजे मला खर्च.

मी फक्त मागे वळून पाहिलं, मी कॅफेच चालवते ना? चुकून भांड्यांच्या जागी असंख्य मोबाईल दिसतायत की काय?

 

#टिल्लूहॉटेलच्याटिल्लूगोष्टी:

एक काका येतात रोज पोळीभाजी न्यायला. एकटेच असतात ते. आज भर पावसात आले म्हणून बसले थोडेसे. म्हणाले, काय सांगू अहो, कंटाळा आला या पावसाचा. कालपासून नुसता पडतोय, कुठं जायचं नाही की यायचं नाही. आत्ता मला जरा बाहेर जायचं होतं तर लागला पडायला. पांघरूण घेऊन झोपावंस वाटतंय. म्हटलं, मग पडायचं ना काका थोडावेळ, नंतर आला असतात, नाहीतर फोन करायचा, आम्ही कुणीतरी आलो असतो. तर एकदम चवताळून म्हणाले,अहो तुम्ही याल पण मला आत्ता झोपलो तर रात्री झोप नाही येत, त्याचं काय?

मी म्हटलं, हे ही बरोबर आहे पण थोडावेळ पडलं तर चालेल की, फ्रेश व्हाल. नाहीतर मग वाचत बसायचं आवडतं ते..

तर म्हणे छ्या छ्या, असल्या सवयी (????) नाहीत आपल्याला. कोण वेळ फुकट घालवणार त्या वाचनात?

मी एकदम संतापून बोलले असते बाकी कुणाला- असल्या सवयी? म्हणजे? वगैरे. पण "कंट्रोल सविता, कंट्रोल", कष्टम्बर है ये, हे लक्षात ठेवून म्हणाले, मग काका,टीव्ही पहायचा.

तर अजून चिडून- काय असतं तरी काय त्या टिव्हीत? जिकडे तिकडे त्याच बातम्या फिरवतात लेकाचे. आणि हल्लीचे युसलेस सिनेमा तर बघायला सांगूच नका. अजिबात आवडत नाहीत मला ते

मी म्हणाले अहो, मग तुमच्या केबल वाल्याने एक ब्लॅक अँड व्हाईट सिनेमा चॅनेल दिला असेल ना, तो पहायचा. त्यावर जुने जुने सिनेमे लागतात की.

तर भारी उत्तर- आहे की आहे. मी शाळेत असताना जो फूल और पत्थर पाहिला होता तोच त्या चॅनेलवर रोज लावतात. xxxxx लोक आहेत अगदी. म्हणजे त्या चॅनेलचे पैसे मीच भरायचे, मी पाहिलेला सिनेमाच परत पहायचा, वरती लाईटबिल पण मीच भरू म्हणता की काय त्याचं? याला काय अर्थ आहे?त्यापेक्षा मी जागा राहीन.

मी ( मनातल्या मनात)- हो शक्तिमान

उघडपणे फक्त हतबुद्ध