#पन्या:

लॉक डाऊन च्या काळात मिळालेला एक फ़ुलटू टाईमपास.

ही आमच्या घराजवळ रहाणारी प्रणिता-पनू ... म्हणजे पन्या डॉन . वय 7 वर्ष. पण डायलॉगबाजी ऐकायची नुसती. घाबरणं, लाजणं वगैरे भानगडी माहीत नाहीत तिला. ओळख तर लागतच नाही. मला वाटलं, मी आले, मला पाहिजे ते केलं, आता चालले. असला attitude. पण मॅडम दिसायला एकदम मस्त. गोरीगोमटी, मोठे डोळे ज्यात अपार कुतूहल, अचाट खोड्या करण्याचा उत्साह आणि डॅमबिसपणा खचाखच भरलेला. सिल्की बॉयकट चे केस उडवत सतत नाचत अफाट बडबड करणे हेच काम. तिच्या मते ती सेम कतरिना कैफ आहे.

आमच्या सोसायटीतल्या आमच्या एका मित्राची मुलगी हे पात्र. आम्ही दोघे दुपारी पत्ते खेळत बसलो होतो. दरवाजा उघडाच होता, तेव्हा आल्या या मॅडम आत. पत्ते खेळताय? हा गेम झाला की मला पण वाटा पत्ते. ओ काकू.. आपलं .. आत्या सरका न थोड्या, मला जागा पाहिजे. आम्ही बघतोय कोण ही तोवर स्वतःची ओळख स्वतःच करून दिली. तुमचा मित्र नै का मुकेश- तो शेजारी रहातो?? ते माझे पप्पा आहेत.

मी- हो, नाव काय तुझं?

मी? माझं नाव नाही माहीत तुम्हाला? मी प्रणिता. पन्या म्हणा मला. - सगळं आज्ञार्थी.

मी- बरं. मला माहीत नव्हतं ग.

पन्या: असं कसं माहीत नाही? हे तुमचे आजोबा (माझे बाबा) ओरडतात की आम्हाला रोज दुपारी.. आम्ही उन्हात खेळतो म्हणून.

हे सांगता सांगता अखंड उड्या मारणे चालू. दिवाणावरून उडी मारून खुर्चीवर, तिथून खाली, मग खिडकीवर, तिथून उड्या.. अखंड टकळी.

मी अजिबात गोंधळ न चालणार्या अतिशिस्तप्रिय वडिलांकडे एक कटाक्ष टाकला. पुढचा घोळ लक्षात आलाच कारण ते आतून उठून हिच्याकडेच येत होते. आम्ही दोघे आता पुढे काय... वाटेतो हीच माझया वडिलांना - या ना बाबा, तुम्ही आम्हाला कसे ओरडता त्याची acting करून दाखवू?

आणि ते काही म्हणायच्या आत खिडकीपाशी जाऊन दोन्ही हात मागे बांधून माझया वडिलांची अकटिंग करत- काय ग चिमणे- काये उन्हात? पळ घरी.. ऊन उतरल्यावर खेळायचं.. असं म्हणून वरती- असंच करता ना तुम्ही?? हे पण विचारून वडिलांना चारी मुंड्या चीत करून झालं.

मग आम्हाला पत्त्यांमध्ये मुंगूस मी शिकवणार म्हणाली. तिचे नियम. जोरजोरात ओरडून, नाचून, धुडगूस घालून ती अर्थातच जिंकली. नवरा ओरडतोय- असा खेळतात होय मुंगूस?

पन्या- हो. असाच खेळतो आम्ही. आणि मीच जिंकत असते.

आम्ही दीड तासात घराची झालेली अवस्था आता नीट करायला लागणार असं बोलतोय तोवर- छान आहे की हे. असाच असतं घर. आता उद्या चार वाजता येईन मी परत. तेव्हा काकू- आपलं .. आत्या- एक पाण्याची बॉटल आणि ग्लास आणून ठेवा इथं. म्हणजे खेळताना उठायला नको. काय??

मी- बरं हो मॅडम. पण काकू... आपलं ते आत्या म्हणजे काय?

पन्या- फुसस्स.. ते होय? मला काकू म्हणायची सवय आहे आणि तुम्ही पप्पाची मैत्रीण आहे ना, तर तुम्ही आत्या असं आजीने सांगितलंय, पण लक्षात रहात नाही ना, लहान आहे ना मी..

नवरा- बरं झालं सांगितलंस. आम्हाला माहीतच नव्हतं.

पन्या- काकांचा हात स्वतः पुढे करून त्यावर टाळी देऊन उद्या येते म्हणून पसार.

आम्ही तिघेही त्यानंतर रोज 6 वाजता थकून कान धरून बसलेलेच सापडलो असू

क्रमशः