खूप दिवसांपासून काहीतरी भारी , एकदम धिंचाक करायचंच ठरवलं होतं. शेवटी एके दिवशी सरळ उठले, काढली माझी ज्युपिटर आणि सरळ निघाले. वाट फुटेल तिकडे जायचं ठरवलं. घरी सांगितलंच नाही कुणाला. अगदीच पहाट. सगळे मस्त झोपलेले. मग तर भन्नाट मूड आला. नाहीतरी आत्तापर्यंत करता आलं नाही ते करण्याची अजून कुठली चांगली वेळ.. तर निघाले जो sssरात. नाहीतरी कुणीच नाही रस्त्यावर. फुल टाकी भरून टाकली गाडीची. आता माझी राणी ऐकत नाही कुणाला. चालले मी झू ssss म करून. वेडीवाकडी वळणं घेत, बिनधास. अरे वा, का नाही केलं या आधी हे? असं वाटत जुन्या मुंबई पुणे रोडवरून सरळ मुंबई गाठली ना.. एकदम मस्जिद, क्रॉफर्ड मार्केट, पायधुनी वरून सरळ जोरात. मध्ये तर अजय देवगण स्टाईल ने एका ट्रक खालून गाडी आडवी पाडून सुद्धा सुस्साट नेली हे तर कधीपासून करायचं होतं मला मग पुढच्या सिग्नल ला आल्यावर कळलं की अरे, इथून पुढे वळलं की आलं की आमच्या हेमीचं ऑफिस. चला, तिला surprise द्यायचंच. लगेच डावा टर्न. फटाफट तिच्या ऑफिस समोर गाडी पार्क केली आणि त्यांच्या ऑफिसमधल्या माणसाला सांगितलं की हेमा मॅडम को बोलो, सविता आयी है! बास.. हेमी धाडधाड जिन्यावरून खाली. आहेच आपली मैत्रीण जिवाभावाची. पण इथे तर उलटंच झालं. माझ्याकडे पाहिलं तिने आणि लगेच पाठमोरी फिरून पार बाहेरच्या गेटपर्यंत जाऊन आली. मी नुसती हसत होते. मेक ओव्हर भाय अपना... हेमी आली आणि तिने त्या माणसाला विचारलं, किधर है सविता मॅडम? त्याने माझ्याकडे बोट दाखवलं. हेमीने पाहिलं एकदा माझ्याकडे आणि जोरात किंचाळली प्रचंड आनंदाने- wow, क्या मेक over किया रे... एकदम रापचिक.

दुसर्या क्षणाला काळजीत पडून म्हणाली- सवे, ठीक ना ग सगळं?

मी हो म्हणाले. का गं?

हेमी: ,अग, एकदम लाल, निळे, हिरवे केस काय केलेस? स्पाईक्स काय? रंगीबेरंगी गॉगल्स? आणि एकटीच गाडीवर पुणे मुंबई? धनू भावजीना माहीत आहे नं ग? बरी आहेस ना?

मी म्हटलं , अग मस्त. आपलं ठरलं होतं ना कधी तरी लेह लडाख ला आपण दोघींनीच जायचं? सुम्म मध्ये? म्हणून आले. कुणाला नाही माहीत. चल आता.

हेमीने काळजीने एकदा पाहिलं माझ्याकडे. ती आणि मी. दोन सेकंदात हेमी किंचाळली, येस.... चलो, मी येतेच. मी पण नाही सांगणार कुणाला. क्या आयडिया लगाया बॉस पण आधी इथे मिळतं ते ग्रील सँडविच खाऊ ना... ,मी हो म्हणाले आणि ...

झालं, फोन सायलेंट वर टाकून जोरात चाललो आम्ही दोघीच. स्वातंत्र्य हो स्वातंत्र्य..इस्को च बोलते दोस्ती..

पुढे अचानक कसलातरी आवाज कानात घुमायला लागला. वैतागून पाहिलं तर पहाटेचे पाच आणि आम्ही आमच्या अंथरुणात लोळतोय.

हाततेरी..तरी वाटलंच, इतकं छान कधी जगलो?

तरीपण हेमे, मी तुला स्वप्नात का होईना आणलीय फिरवून. ते पण लां sssssss ब